Στα 38α Ετήσια Βραβεία Grammy το 1996, η Alanis Morissette κέρδισε το Album of the Year για το Jagged Little Pill, καθώς και το Best Female Rock Vocal Performance και το Best Rock Song για το τραγούδι «You Oughta Know». Το άλμπουμ, που αποτέλεσε το διεθνές ντεμπούτο της, έφτασε στην κορυφή των charts σε δέκα χώρες, συγκαταλέγεται στα πιο εμπορικά άλμπουμ όλων των εποχών και έκανε την Morissette την πρώτη Καναδή καλλιτέχνιδα που πέτυχε διπλή διαμαντένια πιστοποίηση πωλήσεων. Επιπλέον, ήταν η νεότερη καλλιτέχνιδα που κέρδισε ποτέ το Album of the Year – ένα ρεκόρ που κράτησε μέχρι το 2010, όταν η Taylor Swift το πήρε για το Fearless.

Όταν σκέφτεσαι εμβληματικά άλμπουμ της δεκαετίας του ’90, ίσως σου έρχονται στο μυαλό μερικά. Αν είσαι fan του rap, μπορεί να πεις το Ready to Die του Biggie ή το Illmatic του Nas. Αν προτιμάς heavy rock, το Nevermind των Nirvana. Και αν σε τραβάνε περισσότερο τα alternative, τότε το OK Computer των Radiohead ή το Tidal της Fiona Apple είναι πιθανότατα στη λίστα σου. Ωστόσο, όπως και άλμπουμ όπως το The Miseducation of Lauryn Hill ή το (What’s the Story) Morning Glory? των Oasis, μία απάντηση που μπορεί να ακούσεις από οποιονδήποτε παθιασμένο με τη μουσική, ανεξαρτήτως είδους, είναι το Jagged Little Pill της Alanis Morissette. Το pop-rock αυτό άλμπουμ θεωρείται ευρέως ένα από τα καλύτερα της δεκαετίας του ’90 –και μερικές φορές, όλων των εποχών. Μεταξύ των πολλών διακρίσεών του, κέρδισε το Album of the Year στα Grammy του 1996.

Οι άλλοι υποψήφιοι για Album of the Year εκείνη τη χρονιά ήταν το HIStory του Michael Jackson, το Vitalogy των Pearl Jam και το Relish της Joan Osborne – και επειδή τα δύο τελευταία είχαν πιο alternative χροιά, πολλοί πίστευαν ότι αυτό ήταν καταδικαστικό για την Morissette. Στην προγνωστική τους ανάλυση για τα βραβεία του 1996 στην Los Angeles Times, οι Paul Grein και Robert Hilburn έγραφαν ότι είχε «ισχυρή απήχηση στους ψηφοφόρους, αλλά είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς το κορυφαίο βραβείο να πηγαίνει σε μία τόσο εκρηκτική και edgy καλλιτέχνιδα – ειδικά με τους Pearl Jam να αποσπούν σημαντική rock υποστήριξη. Αυτό αφήνει την Carey ως την πιθανή νικήτρια». Παρόμοιες απόψεις εξέφραζαν και άλλα έντυπα, όπως το Entertainment Weekly και η Orlando Sentinel.

Η Morissette είχε όμως μερικά πλεονεκτήματα. Πρώτον, πολλοί την έβλεπαν ως μία φρέσκια, ανανεωτική επιλογή σε σύγκριση με τον πιο ραδιοφιλικό ήχο της Carey και του Jackson. Επίσης, βοηθήθηκε από την υποαπόδοση των ανταγωνιστών της που θεωρούνταν ότι θα «μοίραζαν» τις ψήφους. Παρά την επιτυχία του lead single «One of Us», η Osborne δεν κέρδισε το Best Rock Album, οπότε πιθανότατα ήταν επιλογή «επιτροπής» για το Album of the Year. Ο Jackson έχασε το Best Pop Vocal Album, ενώ η επιρροή των Pearl Jam υπερεκτιμήθηκε – κέρδισαν μόνο ένα Grammy, και μάλιστα σε κατηγορία όπου η Alanis δεν συμμετείχε. Εκείνη τους νίκησε παντού αλλού.

Όταν ανακοινώθηκε η νίκη της, πολλοί έμειναν άναυδοι που η Carey έχασε πραγματικά – και για να γίνει χειρότερο, η Carey δεν κέρδισε ούτε ένα Grammy εκείνο το βράδυ. Ακόμα και σήμερα, πολλοί υποστηρίζουν ότι η Carey άξιζε να κερδίσει, αλλά το Jagged Little Pill έγινε τελικά το πιο εμβληματικό άλμπουμ από τα δύο, μπαίνοντας σε πολλές λίστες «όλων των εποχών» – ακόμα και στην top 70 της λίστας GOAT Albums του Rolling Stone το 2020 – και αποκτώντας ακόμα και δικό του jukebox musical. Και ας είμαστε ειλικρινείς: η Carey συνέχισε να είναι η τεράστια superstar που ήταν πάντα και κέρδισε κι άλλα Grammy αργότερα, με το The Emancipation of Mimi τη δεκαετία του 2000. Οπότε, μάλλον δεν κράτησε κακίες καμία από τις δύο κυρίες των ’90s.